Articles by "Κόσμος"
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Πρόκειται για ένα μοναδικό - και αρκούντως μακάβριο - πείραμα με επιτυχία παγκόσμιου βεληνεκούς. Το σώμα του πρώτου σοβιετικού ηγέτη συντηρείται σε άριστη κατάσταση για 92 έτη

«Καταπληκτικό! Εδώ έχουμε μία απόλυτη νίκη!», αναφώνησε ο σοβιετικός χημικός Μπόρις Σμπάρσκι την 1η Αυγούστου του 1924. Εκείνη την ημέρα, άνοιξε τις πόρτες του για πρώτη φορά το Μαυσωλείο στην Κόκκινη Πλατεία και πλήθος κόσμου συνέρρευσε για να δει από κοντά τον ταριχευμένο ηγέτη που έμοιαζε σαν να κοιμάται.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Πλήθος συρρέει στην Κόκκινη Πλατεία σε λαϊκό προσκύνημα της σωρού του Βλαντίμιρ Λένιν, τον Ιανουάριο του 1924 (Wikipedia)

Από τότε πέρασαν 92 χρόνια και ο Βλαντίμιρ Λένιν εξακολουθεί να «κοιμάται» σε άριστη κατάσταση μέσα στη γυάλινη σαρκοφάγο του, με το κοκκινωπό γένι, το καλοχτενισμένο μουστάκι και τα χέρια του ακουμπισμένα ήρεμα στο πλάι. Φοράει πάντα ένα αυστηρό μαύρο κοστούμι. 

Τα παιδιά καμιά φορά τρομάζουν στη θέα του ακίνητου σώματος και οι μεγάλοι λένε μεταξύ τους «να δεις που είναι κέρινος». Ομως δεν είναι κέρινος. Είναι ταριχευμένος, και η επιστημονική ομάδα ταρίχευσης του ρωσικού, σήμερα, κράτους, ισχυρίζεται ότι το σώμα του Βλαντίμιρ Λένιν μπορεί να παραμείνει στην ίδια άριστη κατάσταση για εκατοντάδες χρόνια, αν παρακολουθείται συστηματικά, αν δέχεται την κατάλληλη φροντίδα συντήρησης και αν επανα-ταριχεύεται τακτικά. 
Επί σοβιετικού καθεστώτος ο στόχος ήταν αυτός και γι’ αυτόν τον λόγο είχε συγκροτηθεί το περίφημο Εργαστήριο του Λένιν, αποτελούμενο από περίπου 200 επιστήμονες, ειδικευμένους στην ταρίχευση. Εννοείται πως το εργαστήριο αυτό ήταν χρηματοδοτούμενο από το κράτος και οι εργαζόμενοι σε αυτό είχαν εξέχουσα θέση στη σοβιετική κοινωνία.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia) Πηγή: Protagon.gr
Το Μαυσωλείο του Λένιν στην Κόκκινη Πλατεία σήμερα. Στο υπόγειο του κτίσματος στεγάζεται το Εργαστήριο του Λένιν (wekipedia)

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Το ρωσικό κράτος χρηματοδοτεί το Εργαστήριο του Λένιν μόνο τα δύο τελευταία χρόνια – αμέσως μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης είχε κοπεί η χορηγία και το εργαστήριο συντηρούνταν αποκλειστικά από δωρεές που συνέλεγε το Κομμουνιστικό Κόμμα. Επίσης το προσωπικό σήμερα είναι πάρα πολύ λιγότερο. 

Επιπλέον φέτος, για πρώτη φορά η ρωσική κυβέρνηση, ανακοίνωσε επισήμως το κόστος συντήρησης του ταριχευμένου σώματος του Βλαντίμιρ Λένιν για το 2016. Το ετήσιο κόστος για να συντηρηθεί η σωρός του πρώτου ηγέτη της ΕΣΣΔ ανέρχεται στα 13 εκατομμύρια ρούβλια, ήτοι 172.951 ευρώ.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Η σωρός του πρώτου σοβιετικού ηγέτη επαναταριχεύεται κάθε 18 μήνες και διατηρείται σε άριστη κατάσταση εδώ και 92 χρόνια (wikipedia)

Πώς άρχισαν όμως όλα αυτά; Όταν ο Βλαντίμιρ Λένιν πέθανε τον Ιανουάριο του 1924 ένας φημισμένος παθολόγος, ονόματι Αλεξέι Αμπρικόσοφ έκανε την καθιερωμένη νεκροψία, και ανάμεσα σε άλλα, έκοψε τις κεντρικές αρτηρίες. Αργότερα ο εν λόγω γιατρός είπε ότι αν γνώριζε πως επρόκειτο να γίνει ταρίχευση δεν θα έκοβε τις αρτηρίες διότι θα μπορούσαν μέσω αυτών να διοχετευθούν χημικά ταρίχευσης στους ιστούς. 

Τέλος πάντων μετά τη νεκροψία το σώμα ταριχεύθηκε προσωρινά για να τεθεί σε δημόσιο προσκύνημα μέχρι να γίνει η ταφή στην Κόκκινη Πλατεία. 

Ο εφιάλτης της ταρίχευσης 

Ο Βλαντίμιρ Λένιν, κειτόταν ταριχευμένος για τέσσερεις μέρες σε ανοιχτό φέρετρο που εκτίθετο στο Μέγαρο της Ενωσης. Τον προσκύνησαν 50.000 σοβιετικοί πολίτες. Εξω το κρύο ήταν τσουχτερό. Μέσα στο Μέγαρο η θερμοκρασία έφτανε μόλις τους 7 βαθμούς Κελσίου. Μετά το πέρας των τεσσάρων ημερών, το σώμα μεταφέρθηκε σε ένα προσωρινό ξύλινο μαυσωλείο στην Κόκκινη Πλατεία, διότι η ροή των επισκεπτών ήταν ασταμάτητη και επιπλέον είχαν αρχίσει να καταφθάνουν και διεθνείς αποστολές άλλων κρατών για τον ύστατο αποχαιρετισμό στον πρώτο σοβιετικό ηγέτη. Το σώμα εκεί διατηρούνταν κρύο και δεν είχε αρχίσει να σήπεται.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Το προσωρινό ξύλινο μαυσωλείο που χτίστηκε στην Κόκκινη Πλατεία τον Μάρτιο του 1924, για τον ύστατο αποχαιρετισμό στον Βλαντίμιρ Λένιν (wikipedia)

Μετά το πέρας 56 ημερών από τον θάνατο του Βλαντίμιρ Λένιν, οι σοβιετικοί αξιωματικοί αποφάσισαν να συντηρήσουν το σώμα. Η αρχική ιδέα ήταν να το παγώσουν. Μάλιστα ο τότε Υπουργός Διεθνούς Εμπορίου Λεονίντ Κράσιν, εγγυήθηκε άδεια αγοράς εξειδικευμένου εξοπλισμού γι’ αυτόν τον σκοπό από τη Γερμανία. 

Τις πρώτες μέρες του Μαρτίου όμως, και ενώ η εκδοχή της βαθιάς κατάψυξης ήταν η κρατούσα, εμφανίστηκαν δύο διάσημοι σοβιετικοί χημικοί, οι Βλαντίμιρ Βορόμπιοφ και Μπόρις Σμπάρσκι, οι οποίοι πρότειναν τη μέθοδο της ταρίχευσης. Η πρόταση των χημικών περιελάμβανε τη χρήση μειγμάτων τα οποία θα εμπόδιζαν την αποσύνθεση, το στέγνωμα, την αλλαγή χρώματος και σχήματος στο σώμα. Ο Σμπάρσκι μάλιστα προειδοποίησε ότι η κατάψυξη δεν ήταν ασφαλής λύση, καθώς η αποσύνθεση να συνεχιζόταν ακόμα και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Από αριστερά ο Βλαντίμιρ Βορόμπιοφ και ο Μπόρις Σμπάρσκι με τον γιο του. Πρόκειται για τους δύο επιστήμονες που ανέλαβαν την ταρίχευση του Λένιν, το 1924 (wikipedia) Πηγή: Protagon.grΑπό αριστερά ο Βλαντίμιρ Βορόμπιοφ και ο Μπόρις Σμπάρσκι με τον γιο του. Πρόκειται για τους δύο επιστήμονες που ανέλαβαν την ταρίχευση του Λένιν, το 1924 (wikipedia) Πηγή: Protagon.gr
Από αριστερά ο Βλαντίμιρ Βορόμπιοφ και ο Μπόρις Σμπάρσκι με τον γιο του. Πρόκειται για τους δύο επιστήμονες που ανέλαβαν την ταρίχευση του Λένιν, το 1924 (wikipedia) Πηγή: Protagon.gr
Από αριστερά ο Βλαντίμιρ Βορόμπιοφ και ο Μπόρις Σμπάρσκι με τον γιο του. Πρόκειται για τους δύο επιστήμονες που ανέλαβαν την ταρίχευση του Λένιν, το 1924 (wikipedia)

Ο Βορόμπιοφ από την άλλη ήταν επιφυλακτικός. Δεν είχε την εύνοια των Μπολσεβίκων και φοβόταν ότι αν το πείραμα αποτύγχανε θα είχε να αντιμετωπίσει σκληρά αντίποινα. Ωστόσο ήταν από τους καλύτερους επιστήμονες σε αυτόν τον τομέα με πολύ επιτυχημένη προϋπηρεσία στις ταριχεύσεις και έτσι τελικά παρέμεινε στο πρόγραμα. 

Περί τα τέλη Μαρτίου, κατόπιν πολλών κρατικών διαβουλεύσεων και ιατρικών εξετάσεων στο σώμα του σοβιετικού ηγέτη αποφασίστηκε τελικά η ταρίχευση. Ούτως ή άλλως δεν υπήρχε χρόνος. Ο καιρός ζέσταινε και η περαιτέρω καθυστέρηση θα είχε ως αποτέλεσμα ανεπανόρθωτες βλάβες. Ηδη πάνω στο δέρμα είχαν αρχίσει να εμφανίζονται μαύρες κηλίδες και τα βλέφαρα παραμορφώνονταν. Η επιστημονική ομάδα συγκροτήθηκε άμεσα, λοιπόν, και ασχολήθηκε νυχθημερόν τόσο με τη λεύκανση του δέρματος όσο και με τη σύνθεση του κατάλληλου χημικού μείγματος, για την επιτυχή ταρίχευση. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν την 1η Απριλίου του 1924. Το αποτέλεσμα ήταν απολύτως επιτυχημένο. 

Το πείραμα σημείωσε ρεκόρ επιτυχίας 

Από τότε μέχρι σήμερα κάθε λίγες μέρες οι ειδικοί του Εργαστηρίου του Λένιν επισκέπτονται το Μαυσωλείο για να εξετάσουν εάν το σώμα διατηρείται σε σωστή θερμοκρασία και φωτισμό. Επίσης κάθε 18 μήνες γίνεται επαναταρίχευση, σε ειδικό χώρο στα υπόγεια του Μαυσωλείου. Εκεί οι επιστήμονες καθαρίζουν τον ηγέτη, τον εμβαπτίζουν στα υγρά ταρίχευσης και του κάνουν ενέσεις με ειδικά χημικά. 

Με αυτόν τον τρόπο οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να διατηρήσουν τον σκελετό, τους μυς, το δέρμα και άλλους ιστούς του σώματος. Επίσης φροντίζουν ώστε να λειτουργούν οι αρθρώσεις, εξετάζουν την κατάσταση του δέρματος και ενίοτε αντικαθιστούν κατεστραμμένους ιστούς με συνθετικά υλικά. Στο σώμα δεν δοκιμάζουν νέα υλικά και μεθόδους. Πρώτα πειραματίζονται με όλα τα καινούργια σε ταριχευμένα σώματα χωρίς αναγνωρισμένη ταυτότητα, τα οποία διατηρούν στο Εργαστήριο του Λένιν και μετά, αφού βεβαιωθούν για το αποτέλεσμα, τότε εφαρμόζουν την κάθε επιστημονική καινοτομία στον ηγέτη.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Βασικά εργαλεία ταρίχευσης, που χρησιμοποιούνταν στις αρχές του 20ού αιώνα (wikipedia)

Και φυσικά, όλα τα εσωτερικά όργανα τους σώματος έχουν αφαιρεθεί. Ο δε εγκέφαλος εξετάστηκε εξονυχιστικά από το Σοβιετικό Ινστιτούτο Εγκεφάλου, το οποίο δημιουργήθηκε λίγο μετά τον θάνατο του ηγέτη για τη μελέτη των «εξαιρετικών ικανοτήτων» του. Ορισμένα τμήματα, μάλιστα, του εγκεφάλου, φυλάσσονται μέχρι σήμερα στο ινστιτούτο, το οποίο πλέον αποτελεί τμήμα του Νευρολογικού Κέντρου της Ρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Tα χημικά που χρησιμοποίησαν οι Σμπάρσκι και Βορόμπιοφ για την ταρίχευση του Λένιν. (wikipedia)

Πάντως η επιτυχημένη τεχνική ταρίχευσης και συντήρησης που εφαρμόζεται από το 1924 στον Λένιν, έφερε στο Εργαστήριο του Μαυσωλείου και άλλους «πελάτες». Σε αυτούς συγκαταλέγονται ο Πρόεδρος του Βιετνάμ Χο Τσι Μινχ, ο βούλγαρος ηγέτης Γκεόρκγι Δημητρόφ, οι βορειο-κορεάτες ηγέτες Κιμ Ιλ-σονγκ και Κιν Τζονγκ-ιλ και φυσικά ο Ιωσήφ Στάλιν του οποίου μάλιστα το ταριχευμένο σώμα εκτίθετο δίπλα σε αυτό του Λένιν από το 1953 έως το 1961. 

Οταν πρόκειται για τέτοιες αναθέσεις, η όλη διαδικασία γίνεται με άκρα μυστικότητα. Οι επιστήμονες ταξιδεύουν από τη Μόσχα στη χώρα του προς ταρίχευσιν ηγέτη, εκεί εξηγούν στους ντόπιους επιστήμονες όλες τις λεπτομέρειες της τεχνικής και μετά φεύγουν δίχως να τους πάρει είδηση κανείς.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Το Εργαστήριο του Λένιν ανέλαβε και την ταρίχευση του Ιωσήφ Στάλιν το 1953. Τα δύο σώματα εκτίθεντο μαζί από 1953 έως το 1961 (wikipedia)

Τους επιστήμονες του Μαυσωλείου σήμερα δεν τους βλέπει κανείς. Δεν δίνουν συνεντεύξεις, δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση, δεν κάνουν δηλώσεις και δεν φωτογραφίζονται. Η τελευταία φορά που τα έκαναν όλα αυτά ήταν στη δεκαετία του 1990 όταν είχαν ανοίξει και τις πύλες του Εργαστηρίου για το γύρισμα ενός ντοκιμαντέρ. Η νέα διεύθυνση όμως δεν επιτρέπει καμία δημοσιογραφική προβολή, από καχυποψία, σύμφωνα με την εφημερίδα The Moscow Times, απέναντι στους δημοσιογράφους, ότι θα γελοιοποιήσουν και ότι θα παρουσιάσουν σαν αξιοπερίεργη φαιδρότητα, μια πολύ σοβαρή επιστημονική δουλειά.

Το μυστηριώδες Εργαστήριο του Λένιν
Οι Ρώσοι δεν θέλουν να ταφεί ο Βλαντίμιρ Λέλιν. Ετσι το σημερινό ρωσικό κράτος ανέλαβε εκ νέου τη χρηματοδότηση του Εργαστηρίου, η οποία είχε διακοπεί μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ (wikipedia)

Και ποιο είναι το μέλλον αυτής της δουλειάς; Το Μαυσωλείο, όπως δείχνουν τα πράγματα θα εξακολουθήσει να υπάρχει. Οι Ρώσοι δεν αρέσκονται ιδιαιτέρως στην ιδέα να θαφτεί τελικά ο πρώτος σοβιετικός ηγέτης. Υπάρχει όμως κάτι που απειλεί τη συνέχιση των εργασιών στο Εργαστήριο του Λένιν κι αυτό έχει να κάνει με τους επιστήμονες. Τα χρόνια περνούν και οι κορυφαίοι χημικοί και γιατροί γερνούν, δίχως να βρίσκουν νεότερους αντικαταστάτες. Η δουλειά αυτή στη σύγχρονη Ρωσία δεν έχει το παλιό κύρος και είναι μάλλον ντεμοντέ.

Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Πού βρίσκεται το πιο παγωμένο μέρος στη γη. Η θερμοκρασία φτάνει περίπου τους -100 βαθμούς Κελσίου
Στοιχεία από νέες μετρήσεις ανέτρεψαν τα μέχρι τώρα δεδομένα και έδειξαν ότι η θερμοκρασία στη γη μπορεί να φτάσει σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα απ’ ότι νόμιζαν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα. 

Συγκεκριμένα εκτιμάται ότι η θερμοκρασία ακριβώς πάνω από την επιφάνεια της γης μπορεί να φτάσει μέχρι τους -98 βαθμοί Κελσίου. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν μετά από ανάλυση δεδομένων για την περίοδο από το 2004 μέχρι το 2016 που πήραν από δορυφόρο.

Διαπιστώθηκε ότι στο οροπέδιο της ανατολικής Ανταρκτικής ανάμεσα στους θόλους Άργκους και Φούτζι, τον χειμώνα η θερμοκρασία του αέρα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους μπορεί να πέσει στους -98 βαθμούς Κελσίου. Αυτή η θερμοκρασία παρατηρήθηκε σε 100 διαφορετικά σημεία στο οροπέδιο της Ανταρκτικής.

«Για να πέσει τόσο πολύ η θερμοκρασία πρέπει να υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες. Ο ουρανός πρέπει να είναι καθαρός και ο αέρας ξηρός για πολλές μέρες. Η θερμοκρασία θα μπορούσε να φτάσει και χαμηλότερα, αν αυτές οι συνθήκες κρατούσαν για αρκετές εβδομάδες.

Αυτό όμως, είναι σχεδόν απίθανο να συμβεί» εξήγησε ο επικεφαλής της ανάλυσης των δεδομένων και γεωεπιστήμονας από το Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου Πανεπιστημίου στο Κολοράντο,Ted Scambos. Ο αέρας πρέπει να είναι ξηρός, γιατί αν υπάρχει υγρασία, παγιδεύεται ζέστη.

Η μελέτη αυτή ήρθε να καταρρίψει τις μέχρι τώρα έρευνες που έδειχναν ότι η πιο χαμηλή θερμοκρασία του αέρα πάνω από την επιφάνεια του εδάφους είναι οι -93 βαθμοί Κελσίου. Αυτό είχε δείξει μέτρηση που είχε γίνει το 2010 με τη βοήθεια δορυφόρου.

Το 1983 η χαμηλότερη επιφανειακή θερμοκρασία στη γη θεωρούνταν -89,2 βαθμούς Κελσίου και είχε καταγραφεί στον σοβιετικό Σταθμό Βοστόκ της Ανταρκτικής από μετεωρολογικό σταθμό. Οι μετεωρολογικοί σταθμοί όμως, δεν μπορούν να μετρήσουν τη θερμοκρασία παντού.

πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Νεαρό άλογο 42.000 ετών βρέθηκε στη Σιβηρία

Ένα νεαρό άλογο ηλικίας 42.000 ετών ανακάλυψαν Ρώσοι επιστήμονες στους πάγους της Σιβηρίας.

Είναι η δεύτερη φορά που ανακαλύπτεται ζώο της εποχής των πάγων να περιέχει υγρό αίμα. Το 2018 η ίδια επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής τον Σεμιόν Γκριγκόριεφ, επικεφαλής του Μουσείου Μαμούθ του Βορειο-Ανατολικού Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου στο Γιακούτσκ της Σιβηρίας, είχε εξάγει υγρό αίμα από αγγεία της καρδιάς ενός μαμούθ ηλικίας 32.000 ετών.

Το νέο αίμα από το πουλάρι είναι κατά περίπου 10.000 χρόνια παλαιότερο, ενώ οι Ρώσοι και Νοτιοκορεάτες επιστήμονες μπόρεσαν να εξάγουν και ούρα από την ουροδόχο κύστη του ίδιου ζώου, το οποίο εκτιμάται ότι είχε βουλιάξει και πνιγεί μέσα σε λάσπη, η οποία γρήγορα πάγωσε, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για τη μακρόχρονη διατήρησή του.

Οι ερευνητές θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα σωματικά υγρά για να κλωνοποιήσουν το εν λόγω αρχαίο είδος αλόγου, όπως ανάλογα σχέδια υπάρχουν για «νεκρανάσταση» και του μαμούθ.

Αυτό ωστόσο δεν είναι καθόλου εύκολο δεδομένου ότι τα ερυθροκύτταρα του αίματος, αντίθετα με τα κύτταρα των μυών και των εσωτερικών οργάνων, δεν περιέχουν πυρήνα με DNA.

«Κατά κανόνα, το αίμα πήζει ή μετατρέπεται σε σκόνη στα απολιθώματα των ζώων της εποχής των παγετώνων, ακόμα κι αν το κουφάρι διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση», εξηγούν οι ερευνητές.

«Αυτό συμβαίνει λόγω της μουμιοποίησης, όπου η υγρασία και τα άλλα βιολογικά υγρά εξατμίζονται σταδιακά για χιλιάδες χρόνια, ακόμα και αν τα υπολείμματα βρίσκονται στο παγωμένο νερό. Τα κατάλοιπα διατηρούνται καλύτερα αν βρίσκονται στον πάγο» καταλήγουν.

Η ανακάλυψη υγρού αίματος και ούρων είναι εξαιρετικά σπάνια. Οι επιστήμονες που συμμετέχουν στην έρευνα ανέφεραν πως γνωρίζουν μια ακόμη παρόμοια περίπτωση, όπου βρέθηκε υγρό αίμα σε ένα ζώο από την λεγόμενη πλειστοκαινική εποχή.

Το νεαρό άλογο, που είχε βρεθεί πέρυσι στον κρατήρα Μπαταγκάικα της ανατολικής Σιβηρίας, ήταν ηλικίας μόνο δύο μηνών και είχε ύψος σχεδόν ένα μέτρο, όταν πέθανε.

Η κλωνοποίηση του, κατά τους ερευνητές, θα μπορούσε να επιχειρηθεί στο μέλλον με τη χρήση ενός συγχρόνου αλόγου ως παρένθετης μητέρας, όπως κάτι ανάλογο θα μπορούσε να κάνει ένας θηλυκός ελέφαντας για το μαμούθ.



Πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Πάγωσαν όλα στην Αργολίδα. Εντυπωσιακοί σταλακτίτες κρέμονται από τα δέντρα

Παγετός επικράτησε χθες τη νύχτα στην Αργολίδα με θερμοκρασίες κάτω του μηδενός για πολλές ώρες.

Με το πρώτο φως της μέρας εντυπωσιακοί σταλακτίτες έκαναν την εμφάνιση τους κάτω από τις πορτοκαλιές του Αργολικού κάμπου που δημιουργούνται από την τεχνητή βροχή που χρησιμοποιούν οι αγρότες για αντιπαγετική προστασία.

Όπως αναφέρει το argolikeseidhseis.gr, οι ανεπίσημες καταγραφές της θερμοκρασίες έδειξαν τιμές μέχρι και -5 σε κατά τόπους περιοχές.

Αργολίδα σταλακτίτες

Αργολίδα σταλακτίτες

Αργολίδα σταλακτίτες

Αργολίδα σταλακτίτες

Αργολίδα σταλακτίτες


Πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Έξι αμιγώς ελληνικές ράτσες σκύλων

Σπάνια θα τους δεις στην βόλτα σου. Ακόμη και αν είσαι εξοικειωμένος με το φουντωτό και χαριτωμένο κοκόνι ενδεχομένως να μην γνωρίζεις ότι πρόκειται αναγνωρισμένη ελληνική φυλή σκύλου. Ναι, υπάρχουν και ράτσες σκύλων αμιγώς ελληνικές και θα έχεις την δυνατότητα να τους δεις από κοντά.

 Ενδεχομένως, να τους έχεις ήδη δει τα Σαββατοκύριακα στην εξοχή, όπου παρατηρείς έναν σκύλο να έλκεται από της «ζωής το άγνωστο». Τον διεθνώς αναγνωρισμένο ως ελληνική φυλή, εδώ και 18 χρόνια, ελληνικό ιχνηλάτη. Ο φιλικός ιχνηλάτης μάλιστα παρουσιάζεται σε διεθνείς εκθέσεις σκύλων στο εξωτερικό, προβάλλοντας παγκοσμίως την Κυνολογική δραστηριότητα της χώρας μας.

Οι έξι ελληνικές φυλές, οι περισσότερες άγνωστες στο ευρύ κοινό:

Ελληνικός Ποιμενικός 


Ελληνικός Ποιμενικός

Ο «Survivor». Ικανός να κινείται όλη την ημέρα, υπό ακραία αντίξοες καιρικές συνθήκες, ο Ελληνικός Ποιμενικός συναντάται για πρώτη φορά στην αρχαιότητα ως Ποιμενικός Μολοσσός. Στο διάβα των αιώνων εξελίχθηκε στο σημερινό γενετικό κράμα του. Ένας σκύλος ατρόμητος, με άρτια σωματική διάπλαση έχει ελάχιστες απαιτήσεις για τροφή και αποτελεί την καλύτερη προστασία για τα κοπάδια των αιγοπροβάτων.

Ελληνικός Ποιμενικός - κουτάβια

Μόνιμα σε εγρήγορση, σχεδόν πάντα έτοιμος να καλπάσει με την αέρινη κίνηση του και να πέσει στην… φωτιά ενός καυγά για να προστατέψει τον ζωτικό του χώρο. Όπως και μάχεται συνεχώς για να αποδείξει ότι αξίζει την πρωτοκαθεδρία σε μια αγέλη σκύλων, αυτός ο εντυπωσιακός σκύλος, που έχει ελάχιστες απαιτήσεις σε τροφή.


Ελληνικός Ιχνηλάτης 


Ελληνικός Ιχνηλάτης

Ακούραστος, θα μπορούσε να ανταγωνιστεί τους Κενυάτες δρομείς μεγάλων αποστάσεων στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να τους νικήσει. Δρομέας με εξαιρετικά λεπτή όσφρηση και μεγάλη αντοχή, κυνηγά ακούραστα είτε μόνος είτε κατά κοπάδια και προσαρμόζεται απολύτως σε όλα τα εδάφη, ακόμη και τα πλέον απρόσιτα. Με φωνή ηχηρή και αρμονική αυτός ο οξύνους σκύλος μεσαίων διαστάσεων και κοντό τρίχωμα κόκκινου της φωτιάς πολλές φορές είναι ιδιαίτερα δυνατός και ζωηρός. , δυνατός, ρωμαλέος, ζωηρός και οξύνους. Μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 55 εκατοστά ύψος ενώ είναι ιδιαίτερα φιλικός και δεν αναζητά μπελάδες


Κρητικός Λαγωνικός/Ιχνηλάτης



Κρητικός Λαγωνικός

Η μορφή του εμφανίζεται σε αρχαιολογικά ευρήματα ηλικίας 5 χιλιάδων ετών στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη. Έργα τέχνης που απεικονίζουν τον Κρητικό σκύλο δίωξης εμφανίζονται ήδη από τους προϊστορικούς οικισμούς της μεγαλονήσου που προηγήθηκαν του Μινωικού πολιτισμού. Νευρώδης, αθλητικός και ταχύς ο κρητικός λαγωνικός συνηθίζει να κυνηγά λαγούς και αγριοκούνελα χάρη στην οξύτατη όραση και όσφρηση του.

Ανθεκτικός και αποτελεσματικός σε όλα τα εδάφη και ιδιαίτερα τα βραχώδη και δύσβατα όπου αναδεικνύονται οι ικανότητές του στην αναρρίχηση, ερευνά, όπου βρίσκει και καταδιώκει το θήραμα με ορμητικότητα και εξαιρετική ευελιξία, ικανός ακόμη και να το συλλάβει. Λιτοδίαιτος οργανισμός με ισχυρή κράση και ζωηρή ιδιοσυγκρασία, είναι ικανός για πολύωρη εργασία ακόμα και στις πιο απόκρημνες ορεινές περιοχές της πατρίδας του. Εναργής, ευφυής, ευγενής και ήπιος, συντροφικός και καλότροπος στο σπίτι ο κρητικός λαγωνικός είναι πλασμένος για την καταδίωξη και μόνο μέσα από αυτήν αναδεικνύεται σωματικά και διανοητικά.


Κοκόνι 


Κοκόνι

Ακόμη μια ελληνική φυλή σκύλου με αρχαία καταγωγή. Άπειρες αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα φανερώνουν την ύπαρξή του και την τόσο κοντινή σχέση του με την αρχαία ελληνική οικογένεια. Από αναφορές σε κείμενα και γκραβούρες ο σκύλος αυτός εμφανίζεται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα σε μια αδιάσπαστη συνέχεια σε όλο τον Ελλαδικό χώρο. Είναι από τις πλέον χαριτωμένες ελληνικές φυλές. Μικρόσωμος σκύλος με κορμό μακρύτερο από ότι το ύψος του, τρίχωμα κοντό στο πρόσωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το μήκος σώματος του είναι μακρύτερο του ύψους του. Πολύ ζωηρό σκυλάκι κάνει ιδανική παρέα σε παιδιά, μιας και είναι χαρούμενος και εύστροφος, ενώ θα αποτελέσει μια πιστή παρέα στον ιδιοκτήτη του στο διάβα των ετών.


Λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο 


Λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο

Η αριστοκρατική του εμφάνιση «κλέβει» την παράσταση. Δυνατό και πολύ έξυπνο το λευκό ελληνικό τσοπανόσκυλο αποτελεί τον ιδανικό φύλακα κοπαδιών. Είναι ιδιαίτερα φιλικός με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του, στους οποίους εμφανίζει ένα άλλο πρόσωπο από αυτό, που επιφυλάσσει στους εισβολείς του χώρου, που εποπτεύει. Δεν είναι ιδιαίτερα βαρύς, έχει σχετικά μακριά άκρα, είναι ευλύγιστος και γρήγορος. Το λευκό Ελληνικό Τσοπανόσκυλο, όπως μαρτυρά και το όνομα του, εξυπηρετεί τους σκοπούς των βοσκών, στους οποίους προσφέρουν και μια μοναδική αίσθηση συντροφικότητας.


Μολοσσός της Ηπείρου 


Μολοσσός της Ηπείρου

Με καταγωγή από την Ήπειρο και αυτός ο ελληνικής φυλής σκύλος είναι προορισμένος για την φύλαξη και την προστασία μεγάλων κοπαδιών από μεγάλα αγρίμια όπως το τσακάλι, ο λύκος και οι αρκούδες. Ένας ρόλος, τον οποίο επιτελεί εδώ κι χιλιάδες χρόνια. Το μέγεθος του είναι μεγάλο, είναι συμπαγής και δυνατός. Έξυπνος, πιστός, αφοσιωμένος και δεμένος με το κοπάδι και τον κύριό του, φιλικός στους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και ικανός όταν χρειαστεί να προστατέψει το κοπάδι ή την ιδιοκτησία που φυλάει.

Μολοσσός της Ηπείρου - κουτάβι



Πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Ο Μάρκος Βαμβακάρης έγινε Αnimation από τον Ιταλό Thomas Kunstler

Ο Μάρκος Βαμβακάρης γίνεται χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων ή αλλιώς… «το Μαρκάκι», που είναι φτιαγμένος από πηλό και περιμένει να του εμφυσήσουν την πνοή για να μας διηγηθεί την ομολογουμένως κινηματογραφική ζωή του μέσα από μία stop – motion animation μεγάλου μήκους ταινία με claymation (δηλαδή ταινία κινουμένων σχεδίων με τεχνική καρέ-καρέ και χαρακτήρες φτιαγμένους από πηλό) με τίτλο «ΜΑΡΚΟΣ».

Δημιουργός της ταινίας ένας Ιταλός που αγάπησε το ρεμπέτικο και συγκεκριμένα τον «Πατριάρχη» του, ο Thomas Kunstler.

Ο νεαρός καλλιτέχνης σπούδασε Film Production με εξειδίκευση στο ντοκιμαντέρ στο Farnham University for the Creative Arts στο Κεντ της Αγγλίας.

Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έτυχε να συγκατοικήσει με Έλληνες και ήταν εκείνοι που του έδωσαν το βάπτισμα του πυρός στον μυστικιστικό κόσμο του ρεμπέτικου τραγουδιού.


«Συγκατοικούσα με δύο Έλληνες, τον Αντώνη και το Δημήτρη. Πριν από αυτό δεν ήξερα καν πως είναι η ελληνική γλώσσα. Ήξερα “kalimera”, “kalispera” και “malaka”. Ζώντας με τους Έλληνες μοιραζόμασταν πολλά, το φαγητό, ανέκδοτα και πολλή μουσική. Βρισκόμουν σε μία φάση που είχα βαρεθεί τη “δυτική μουσική” κάτι που με ώθησε να ανακαλύψω άλλους ήχους.

Όταν οι φίλοι μου μού έβαλαν να ακούσω ρεμπέτικο μου ακούστηκε πολύ φρέσκο και νέο. Αλλά δεν είναι μόνο το ρεμπέτικο, η Ελλάδα έχει μία συγκλονιστική μουσική παράδοση. Από τον Χατζιδάκι στον Αττίκ, στον Καζαντζίδη» θυμάται ο Thomas που εδώ και τέσσερις μήνες ζει στην Αθήνα, την οποία ωστόσο επισκέπτονταν συχνά τα τελευταία τέσσερα χρόνια για διακοπές ή για να δουλέψει πάνω σε διάφορα πρότζεκτ και ντοκιμαντέρ και έπειτα επέστρεφε πίσω στη γενέτειρά του, τη Ρώμη.

Περιγράφει την πρώτη του επαφή με το ρεμπέτικο τραγούδι μέσα από μία συγκινητική αναπόληση. «Νομίζω ότι το πρώτο κομμάτι που άκουσα ήταν “Το μινόρε της Αυγής”. Έμεινα εμβρόντητος από την όμορφη λύπη του τραγουδιού αυτού.

Η χορωδία… Κι ας μην καταλάβαινα τους στίχους. Θυμάμαι ότι το αγάπησα τόσο που έγραψα τους στίχους σε ένα χαρτί και το κόλλησα στον τοίχο για να τους μάθω απ’ έξω και να μπορώ να το τραγουδήσω».

Ο Thomas έφτιαχνε τα πρώτα του βίντεο – μικρού μήκους ταινίες με claymotion χρησιμοποιώντας το κινητό του που διέθετε και κάμερα. Όταν έδειξε το αποτέλεσμα στον πατέρα του, εκείνος του χάρισε την κάμερά του και από τότε δεν έχει σταματήσει στιγμή να δημιουργεί.

Σήμερα κάνει μια ταινία μεγάλου μήκους για τη ζωή του Μάρκου Βαμβακάρη που τόσο τον συνεπήρε, μέσα από μία σειρά πολύ τρυφερών γεγονότων. Συνδυάζοντας δύο από τα πάθη του, ο Thomas έφτιαξε μία μέρα ένα animation ταινιάκι με τίτλο “REMPETIKO” «για χάρη ενός όμορφου κοριτσιού», όπως λέει ο ίδιος και το ανέβασε στο κανάλι του.

«Ξύπνησα και το βίντεο είχε γίνει viral μέσα σε μια νύχτα. Την ίδια στιγμή πλήθος ανθρώπων με έκανε add στο Facebook στέλνοντάς μου μηνύματα που έλεγαν πράγματα όπως “Σ’ ευχαριστούμε για αυτό που κάνεις για την Ελλάδα” και ραδιοφωνικοί σταθμοί με καλούσαν για συνεντεύξεις.

Είναι αστείο γιατί δεν περίμενα κάτι τέτοιο και επίσης επειδή ήταν κάτι πολύ προσωπικό». Ενώ το βίντεο μοιράζονταν παντού (σήμερα έχει 90.000 προβολές) αποφάσισε να κάνει ένα δεύτερο, το «Den Les Kouventa”, με το οποίο μάλιστα συμμετείχε και στο Animasyros 10 (το φεστιβάλ ανέλαβε συμπαραγωγός του «ΜΑΡΚΟΣ», που είναι ακόμα στα σκαριά).


«Βλέποντας πόσο εκτιμάται η δουλειά μου, θέλησα να την πάω σε ένα επόμενο στάδιο. Γιατί επέλεξα τον Μάρκο για αυτόν τον σκοπό; Επειδή είναι ο σημαντικότερος ρεμπέτης, τον ξέρουν όλοι και αν διαβάσεις για τη ζωή του είναι γεμάτη γεγονότα.

Υπάρχει αγάπη, πόνος, χαρά, ό,τι ακριβώς χρειάζεσαι για μία ταινία. Πραγματικά, η ζωή του Μάρκου έχει τόσα συμβάντα που το κάνει εξαιρετικά δύσκολο να αποφασίσεις ποια θα κρατήσεις και ποια θα αφήσεις εκτός. Αν τα θέλεις όλα, θα χρειαστεί να κάνεις τριλογία. Μία ταινία για τον Στέλιο Κερομύτη δεν θα είχε τον ίδιο αντίκτυπο».

Η ταινία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε φάση pre-production. Το σενάριο έχει σχεδόν τελειώσει και παρόλο που είναι συμπαραγωγή με το Animasyros, ο Thomas αναζητά ακόμη συμπαραγωγούς για την ολοκλήρωσή της. Αν όλα πάνε καλά, η ταινία ίσως να βγει στις αίθουσες το 2020. «Για μένα ο Μάρκος είναι η μουσική.

Έχει να κάνει με όλη τη συμπόνια που νιώθεις όταν ακούς τα κομμάτια του. Τον πόνο για ένα κορίτσι, τα μαύρα μάτια της που τα ερωτεύεσαι ή όταν περνάς στις 3 το πρωί έξω από το σπίτι της και εύχεσαι να ανοίξει το παράθυρο για να σου στείλει ένα γλυκό φιλί. Αυτή είναι η “ρεμπέτικη αγάπη”, αυτό είναι για μένα ο Μάρκος και για αυτό ακριβώς αγαπώ τη μουσική του», συνοψίζει ο Kunstler.


Πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Ο παπαγάλος που παραγγέλνει φρούτα μέσω της Amazon

Ένας «σκανδαλιάρης» παπαγάλος παρήγγειλε φράουλες, καρπούζια και παγωτά, αφού «ερωτεύθηκε» την ψηφιακή βοηθό Alexa που ενεργοποιείται με φωνή.

Ο Ρόκο, ένας μέχρι πέρσι άστεγος αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος χρησιμοποιεί την προσωπική βοηθό για να παραγγείλει τις αγαπημένες του λιχουδιές, καθώς και ηλεκτρικά είδη και μπορεί να αλλάξει την ατμόσφαιρα ρυθμίζοντας τη συσκευή να παίζει ρομαντική μουσική.

Ο ευφυής παπαγάλος φιλοξενήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Προστασίας των Ζώων στην κομητεία Μπέρκσαϊρ στη Βρετανία, όπου μεταφέρθηκε όταν βρέθηκε ελεύθερος, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «The Independent».

Όμως, η υπάλληλος του Κέντρου, Μάριον Βιστσέβσκι συμφώνησε να γίνει θετή γονέας του, αφού προκάλεσε μερικά θέματα στο γραφείο της οργάνωσης, στην πόλη Γκρέιτ Σέφορντ ρίχνοντας το μπολ με το νερό ή επαναλαμβάνοντας υβριστικές λέξεις με αποτέλεσμα να απομακρυνθεί.

Η κ. Βιστσέβσκι, η οποία φιλοξένει πλέον τον παπαγάλο, είπε ότι ο Ρόκο αγαπάει τη διασκέδαση, απολαμβάνει να χορεύει και ότι επιλέγει τα αγαπημένα του κομμάτια στην Alexa.

Επίσης μπορεί και μιμείται διαφορετικούς ήχους κλήσεις κινητού τηλεφώνου, τον θόρυβο του φούρνου μικροκυμάτων, αλλά και φορτηγού που κάνει όπισθεν, ανέφερε.

Χάρη σε έναν κωδικό γονικής πρόσβασης στον λογαριασμό στην Amazon οι παραγγελίες του Ρόκο δεν προωθήθηκαν.

Οι αφρικανικοί γκρι παπαγάλοι είναι από τα πιο έξυπνα είδη πουλιών. Είναι ικανοί να αναπτύξουν λεξιλόγιο έως 1.000 λέξεων ή μεγαλύτερο.


Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
NASA: Ο Κρόνος χάνει σιγά-σιγά τους δακτυλίους του

Ο Κρόνος χάνει σταδιακά τους εμβληματικούς δακτυλίους του, οι οποίοι έλκονται ολοένα πιο κοντά στο γιγάντιο πλανήτη εξαιτίας της ισχυρής βαρύτητάς του και του μαγνητικού πεδίου του, επιβεβαιώνει μια νέα μελέτη της αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), που εκτιμά ότι σε λιγότερα από 100 εκατομμύρια χρόνια οι δακτύλιοι θα έχουν εξαφανιστεί.

Οι πρώτες εκτιμήσεις για το φαινόμενο είχαν βασιστεί σε παρατηρήσεις των σκαφών Voyager 1 και 2 στις αρχές της δεκαετίας του '80. Τώρα οι νέα εκτιμήσεις είναι ότι η εξαφάνιση γίνεται με ταχύτερο ρυθμό από ό,τι είχε αρχικά υποτεθεί και οι δακτύλιοι πέφτουν σταδιακά στον Κρόνο με τη μορφή μιας «βροχής» παγωμένων σωματιδίων.

«Εκτιμούμε ότι αυτή η 'βροχή' των δακτυλίων γίνεται με ρυθμό που θα μπορούσε να γεμίσει σε μισή ώρα μια πισίνα Ολυμπιακών διαστάσεων στον Κρόνο», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Τζέιμς Ο'Ντόναχιου του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Γκόνταρντ της NASA, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό διαστημικής επιστήμης "Icarus" (Ίκαρος).

«Αν ήταν μόνο αυτό», πρόσθεσε, «όλο το σύστημα των δακτυλίων θα έχει εξαφανιστεί σε 300 εκατομμύρια χρόνια, αλλά πρέπει να προστεθούν και τα υλικά των δακτυλίων που συνεχώς πέφτουν προς τον ισημερινό του Κρόνου, όπως ανίχνευσε το σκάφος Cassini, με αποτέλεσμα οι δακτύλιοι να έχουν ζωή μικρότερη από 100 εκατομμύρια χρόνια. Το διάστημα αυτό είναι σχετικά μικρό, σε σύγκριση με την άνω των τεσσάρων δισεκατομμυρίων ετών ηλικία του Κρόνου».

Εδώ και πολλά χρόνια οι επιστήμονες αναρωτιούνται αν ο Κρόνος γεννήθηκε με τους δακτυλίους του ή τους απέκτησε στην πορεία. Η νέα μελέτη ενισχύει το δεύτερο σενάριο, καθώς εκτιμά ότι είναι απίθανο να έχουν ηλικία μεγαλύτερη των 100 εκατ. ετών.

«Είμαστε τυχεροί που ζούμε για να δούμε το σύστημα δακτυλίων του Κρόνου, το οποίο βρίσκεται κάπου στο μέσον της ζωής του. Δεν αποκλείεται ότι στο παρελθόν υπήρχαν επίσης γιγάντια συστήματα δακτυλίων στο Δία, στον Ουρανό και στον Ποσειδώνα, τα οποία όμως δεν έχουμε πια την ευκαιρία να δούμε» ανέφερε ο Ο'Ντόναχιου.

Οι δακτύλιοι του Κρόνου αποτελούνται κυρίως από κομμάτια πάγου, που έχουν μια μεγάλη ποικιλία μεγεθών, από μικροσκοπικούς κόκκους σκόνης ως βράχους διαμέτρου αρκετών μέτρων.



Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Λαθροκυνηγός καταδικάστηκε να παρακολουθεί την ταινία «Μπάμπι» κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του

Ένας λαθροκυνηγός που έχει κατ' επανάληψη παραβιάσει τον νόμο, καταδικάστηκε να παρακολουθεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα την ταινία κινουμένων σχεδίων "Μπάμπι", το κλασικό αριστούργημα του Γουόλτ Ντίσνεϊ που αφηγείται τη ζωή ενός ελαφιού, η μητέρα του οποίου σκοτώνεται από έναν κυνηγό.

Όπως αποφάσισε ένας δικαστής του Μισούρι, ο Ντέιβιντ Μπέρι θα πρέπει υποχρεωτικά να παρακολουθεί την ταινία τουλάχιστον μία φορά τον μήνα ενώ θα εκτίει την ποινή φυλάκισης ενός έτους που του επιβλήθηκε. Η έρευνα που οδήγησε στη σύλληψη και την καταδίκη του έχει χαρακτηριστεί "μια από τις σημαντικότερες που έχουν γίνει στην Πολιτεία για το ζήτημα της λαθροθηρίας".

Ο Μπέρι και άλλα μέλη της οικογένειάς του πιστεύεται ότι σκότωσαν εκατοντάδες ελάφια τα τελευταία τρία χρόνια, όπως ανέφερε η υπηρεσία προστασίας της φύσης του Μισούρι. Έβαζαν στο στόχαστρο μεγάλα αρσενικά, τα σκότωναν παράνομα, ιδίως τη νύχτα, τους έκοβαν το κεφάλι για να το χρησιμοποιήσουν ως "τρόπαιο" και άφηναν το υπόλοιπο σώμα, όπως εξήγησε ο εισαγγελέας της κομητείας Λόρενς, Ντον Τρότερ.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Springfield News-Leader ο δικαστής Ρόμπερτ Τζορτζ διέταξε η πρώτη προβολή του "Μπάμπι" να γίνει πριν από τις 23 Δεκεμβρίου.



Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Βρετανία: Ανακαλύφθηκαν 85 πατημασιές δεινοσαύρων

Δεκάδες πολύ καλά διατηρημένες πατημασιές δεινοσαύρων, ηλικίας τουλάχιστον 100 εκατομμυρίων ετών, ήλθαν στο φως στο ανατολικό Σάσεξ της Βρετανίας.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, με επικεφαλής τον 'Αντονι Σιλίτο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό παλαιογεωγραφίας-παλαιοκλιματολογίας-παλαιοοικολογίας "Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology", σύμφωνα με το BBC και την «Ιντιπέντεντ», διέκριναν τουλάχιστον επτά διαφορετικά είδη δεινοσαύρων, μεταξύ των οποίων ο Ιγκουανόδων, ο Αγκυλόσαυρος και ένα είδος στεγόσαυρου.

Τα 85 απολιθώματα -όλα από την πρώιμη Κρητιδική περίοδο- αποκαλύφθηκαν μετά από διάβρωση του εδάφους λόγω έντονης κακοκαιρίας το χειμώνα στην απόκρημνη παράκτια τοποθεσία του Χέιστινγκς, όπου υπήρξε κατάρρευση ασβεστολιθικών πετρωμάτων. Οι πατημασιές έχουν μήκος δύο έως άνω των 60 εκατοστών και είναι εντυπωσιακά καλοδιατηρημένες, ώστε φαίνονται λεπτομέρειες της ανατομίας τους.

Η περιοχή που έγινε η ανακάλυψη, εκτιμάται ότι κάποτε βρισκόταν κοντά σε πηγή νερού, καθώς κοντά στις πατημασιές βρέθηκαν επίσης απολιθώματα φυτά και ζώα. Οι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι θα βρουν και άλλα απολιθώματα στην ίδια περιοχή.



Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Παραλία Της Νέας Ζηλανδίας Γέμισε Νεκρά Δελφίνια

Περίπου 150 μαυροδέλφινα βρέθηκαν νεκρά σε μια παραλία στο νησί Στιούαρτ, στα νότια της Νέας Ζηλανδίας όπου ξεβράστηκαν.

Τα ζώα ανακάλυψε ένας πεζός αργά το βράδυ του Σαββάτου κατά μήκος της παραλίας στον όρμο Μέισον. Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι τα μισά μαυροδέλφινα ήταν ήδη νεκρά όταν ξεβράστηκαν, ενώ τα υπόλοιπα θανατώθηκαν καθώς θα ήταν πολύ δύσκολη η διάσωσή τους.

Σε διαφορετικά περιστατικά, σε άλλο σημείο της Νέας Ζηλανδίας εντοπίστηκαν 12 φάλαινες-πυγμαίοι και ένας φυσητήρας. Τέσσερα από τα ζώα ήταν νεκρά, ωστόσο τα υπόλοιπα πιθανόν να επιζήσουν.

Δεν είναι σπάνιο να εντοπιστούν φάλαινες που εξοκείλουν στη Νέα Ζηλανδία, αλλά κατά κανόνα πρόκειται για μεμονωμένα ζώα. Οι επιστήμονες ακόμη δεν έχουν μια σαφή απάντηση για ποιο λόγο οι φάλαινες ή τα δελφίνια ξεβράζονται στις ακτές. Πιθανά αίτια είναι οι ασθένειες, η απώλεια προσανατολισμού, οι παλίρροιες ή το κυνήγι από άλλα ζώα που τα απειλούν.


Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Πελαργός πετάει επι 16 χρόνια από την Ν. Αφρική μέχρι την Κροατία για να συναντήσει το τραυματισμένο ταίρι του

Ένας πελαργός καλύπτει 14.000 χιλιόμετρα κάθε χρόνο για να συναντήσει το τραυματισμένο ταίρι του. Ξεκινά από τη Νότια Αφρική και φτάνει στην Κροατία. Εκεί ζει η αγαπημένη του, η οποία δεν μπορεί να πετάξει εξαιτίας ενός πυροβολισμού κυνηγού.

Για 16 χρόνια ο αρσενικός πελαργός Κλίπιταν δεν έχει αλλάξει τη διαδρομή του. Πετά για 9.000 μίλια προκειμένου να βρει την αγαπημένη του Μαλένα. Ο θηλυκός πελαργός υιοθετήθηκε το 1993 από τον Στίπαν Βόκιν στην Κροατία, όπου βρέθηκε τραυματισμένη. Πυροβολήθηκε από κυνηγό στα φτερά της και δεν κατάφερε να ξαναπετάξει. Το χειμώνα ζει σε ένα ειδικά διαμορφωμένο κτίριο με αποθηκευτικό χώρο, ο οποίος διαθέτει τη φωλιά της, θέρμανση και ενυδρείο. Ο ιδιοκτήτης που τη φροντίζει το αποκαλεί «αυτοσχέδια Αφρική».

Πελαργός πετάει επι 16 χρόνια από την Ν. Αφρική μέχρι την Κροατία για να συναντήσει το τραυματισμένο ταίρι του

Σε μια συνέντευξη του ο Βόκικ δήλωσε πως την παίρνει μαζί του στο ψάρεμα, ενώ παρακολουθούν μαζί τηλεόραση. «Είμαι υπεύθυνος για τη ζωή της»

Την άνοιξη ο Βόκικ μεταφέρει τη φωλιά της στη ταράτσα του κτιρίου. Εκεί κάθε χρόνο συναντά τον αγαπημένο της. Ο αρσενικός πελαργός διανύει 9.000 μίλια για να βρει την τραυματισμένη Μαλένα. Ταξιδεύει από τη Νότια Αφρική για να φτάσει στην Κροατία, όπου ο θηλυκός πελαργός ζει.

Πελαργός πετάει επι 16 χρόνια από την Ν. Αφρική μέχρι την Κροατία για να συναντήσει το τραυματισμένο ταίρι του

Μαζί έχουν γεννήσει 63 νεογνά. Ωστόσο καθώς η Μαλένα δε μπορεί να πετάξει ή να κυνηγήσει, αυτός που ταΐζει τους πελαργούς που γεννιούνται είναι ο αγρότης που τη φροντίζει.

Η τρυφερή τους σχέση  έχει κάνε το ζεύγος των πελαργών διασημότητα στην Κροατία, Ζουν μαζί από την άνοιξη μέχρι και τον Αύγουστο και στη συνέχει ο Κλίπιταν μεταναστεύει με τα μικρά του για την Αφρική.



Πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news

 Υποβρύχιο - φάντασμα βρέθηκε στον βυθό της Αυστραλίας - Αγνοείτο για 103 χρόνια

Πρόκειται για το πρώτο συμμαχικό σκάφος που βυθίστηκε υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς έκανε μια περιπολία για γερμανικά πολεμικά πλοία


Η Αυστραλία βρήκε το ναυάγιο του πρώτου υποβρυχίου των συμμαχικών δυνάμεων που είχε βυθιστεί κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ανοιχτά της ακτής της Παπούας Νέας Γουινέας, λύνοντας έπειτα από περισσότερο από έναν αιώνα ένα από τα πιο παλιά ναυτικά μυστήρια στον κόσμο.
Το υποβρύχιο ΑΕ-1 ήταν το πρώτο συμμαχικό σκάφος που βυθίστηκε κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και μάλιστα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες καθώς έκανε μια περιπολία για γερμανικά πολεμικά πλοία το 1914.

Το Πολεμικό Ναυτικό της Αυστραλίας και ορισμένες ιδιωτικές οργανώσεις εντόπισαν κατά την 13η προσπάθεια που κατέβαλαν το ναυάγιο του υποβρυχίου που είχε βυθιστεί αύτανδρο με 35μελές πλήρωμα, διευκρίνισε μιλώντας στα μέσα ενημέρωσης η Αυστραλή υπουργός Άμυνας Μαρίσα Πέιν.


Η εξαφάνιση του υποβρυχίου αυτού "ήταν μια τραγωδία για το τότε δοκιμαζόμενο έθνος μας", σημείωσε η Πέιν, προσθέτοντας ότι τελέστηκε μια μικρή επιμνημόσυνη δέηση για τους 35 νεκρούς του ναυαγίου επί του πλοίου που έκανε τις θαλάσσιες έρευνες και εντόπισε το ναυάγιο. Η υπουργός πρόσθεσε εξάλλου ότι οι αρχές προσπαθούν τώρα να έρθουν σε επαφή με τους απογόνους των νεκρών.

In this undated image provided by the Australian Department of Defense, fish swim around the helm of the Australian submarine HMAS AE1 off the coast of the Papua New Guinea island of New Britain. One of Australia's oldest naval mysteries has been solved after the discovery of the wreck of the country's first submarine more than 103 years after its disappearance in World War I. (Australian Department of Defense via AP)


 
"Ελπίζω ότι αυτό που κάναμε τις τελευταίες ημέρες θα φέρει τώρα ανακούφιση στις οικογένειες και τους απογόνους όλων αυτών των μελών του πληρώματος", δήλωσε παράλληλα ο αρχηγός του επιτελείου του πολεμικού ναυτικού αντιναύαρχος Τίμι Μπάρετ, ο οποίος διευκρίνισε ότι το πλήρωμα του υποβρυχίου προερχόταν από την Αυστραλία, τη Βρετανία και τη Νέα Ζηλανδία.

Οι αρχές δεν αποκάλυψαν τον τόπο στον οποίο βρέθηκε το ναυάγιο, παρά μόνον ότι εντοπίστηκε ανοιχτά της ακτής της Παπούας Νέας Γουινέας.

Εξάλλου οι κυβερνήσεις της Αυστραλίας και της Παπούας Νέας Γουινέας ανακοίνωσαν ότι σχεδιάζουν να χαρακτηρίσουν προστατευόμενη περιοχή το μέρος στο οποίο βρέθηκε το ναυάγιο.


In this undated image provided by the Australian Department of Defense, survey data forms the image of the Australian submarine HMAS AE1 off the coast of the Papua New Guinea island of New Britain. One of Australia's oldest naval mysteries has been solved after the discovery of the wreck of the country's first submarine more than 103 years after its disappearance in World War I. (Australian Department of Defense via AP)




(Φωτογραφίες: Australian Department of Defense via AP)
πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news

Η Ευρώπη έχει χάσει πάνω από τα μισά προϊστορικά της δάση


Περισσότερες από τις μισές δασικές εκτάσεις της Ευρώπης έχουν εξαφανιστεί τα τελευταία 6.000 χρόνια εξαιτίας της αυξανόμενης ζήτησης για γεωργική γη, αλλά και της χρήσης του ξύλου ως πηγής καυσίμου, σύμφωνα με νέα έρευνα του Πανεπιστημίου του Πλίμουθ.
 

Αναλύοντας τη γύρη των δέντρων από περισσότερες από 1.000 ευρωπαϊκές τοποθεσίες, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, κατά το μακρινό παρελθόν, πάνω από τα 2/3 της Kεντρικής και Βόρειας Ευρώπης ήταν καλυμμένα από δάση.

Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει πέσει κάτω από το 1/3, αν και στις δυτικές και παράκτιες περιοχές η μείωση είναι πολύ μεγαλύτερη.

Η έρευνα έδειξε ότι η δασική κάλυψη είχε αυξηθεί από περίπου 60% πριν από 11.000 χρόνια, σε 80% πριν από 6.000 χρόνια. Ωστόσο, η καθιέρωση νέων γεωργικών πρακτικών κατά τη Νεολιθική περίοδο σηματοδότησε τη σταδιακή υποχώρηση των δασικών εκτάσεων.

Το φαινόμενο αυτό επιταχύνθηκε προς το τέλος της Εποχής του Χαλκού και συνεχίστηκε σε αμείωτους ρυθμούς μέχρι και σήμερα.

«Η διαχείριση των δασών να πραγματοποιείται με βιώσιμο τρόπο»

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής της ΕΕ αντιμετωπίζουν ως μείζονα πρόκληση τη διαχείριση του ευρωπαϊκού δασικού τομέα, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να εξισορροπήσουν τις εκπομπές και την απορρόφηση άνθρακα.

Η ΕΕ περιλαμβάνει το 5% των δασών του πλανήτη, καλύπτοντας το 40% της γης. Περίπου το 60% των δασών είναι ιδιόκτητο, ενώ το υπόλοιπο 40% ανήκει και διαχειρίζεται από τις δημόσιες αρχές.
Η δασική περιοχή στην Ευρώπη επεκτείνεται συνεχώς τα τελευταία 60 χρόνια και καλύπτει πλέον περίπου 155 εκατομμύρια εκτάρια, ισοδύναμα με την περιοχή της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Πολωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Η βιοενέργεια αντιπροσωπεύει το 61% της ανανεώσιμης ενέργειας που καταναλώνεται στην ΕΕ, με τη δασική βιομάζα να αποτελεί το 70% της συνολικής βιοενέργειας. Ταυτόχρονα, και η βιομάζα αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στο ενεργειακό μείγμα της ΕΕ, καθώς οι χώρες αναζητούν πιο βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις έναντι των ορυκτών καυσίμων.

«Η διαχείριση των δασών πρέπει να πραγματοποιείται με βιώσιμο τρόπο, στοχεύοντας στην άμβλυνση της κλιματικής αλλαγής», τόνισε ο εισηγητής του LULUCF του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Norbert Lins.

«Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι, αφού δεν θα μπορέσουμε να σταματήσουμε εντελώς τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στη βιομηχανία, αλλά πρέπει να τις μειώσουμε δραστικά, τα δάση μας πρέπει να αφαιρέσουν περισσότερα από αυτά που εκπέμπουν», κατέληξε ο κ. Lins.

πηγή
Ειδήσεις, Μουσική, Κινηματογράφος, Ανεξήγητα, Υγεία, Ταξίδια όλα σε ένα site,news
Τότε που πηγαίναμε στου Λέντζου για φραπέ…

Μεσημέρι Σαββάτου έξω από τη θρυλική καφετέρια «Λέντζος», στο Παγκράτι. Ο «ναός» των πιστών οπαδών του αυθεντικού καφέ φραπέ δεν θυμίζει σε τίποτα τις παλιές, καλές μέρες του ένδοξου παρελθόντος.
 
Η πόρτα του καταστήματος μέσα στο οποίο εφευρέθηκε ο αγαπημένος καφές των Ελλήνων είναι ερμητικά κλειστή. Τα τραπεζάκια, που κάποτε «κρυφάκουγαν» τις συζητήσεις των πελατών στέκουν μόνα, οι πλαστικές καρέκλες είναι στοιβαγμένες πρόχειρα σε μια γωνιά και η ιστορική μπάρα άδεια και σκονισμένη. 
 
Η εικόνα εγκατάλειψης προκαλεί θλίψη. Δίπλα μας περαστικοί και πάλαι ποτέ θαμώνες κοντοστέκονται και κοιτούν με απορία, αναζητούν τη γνώριμη μορφή του κυρ-Χρήστου και το δυνατό γέλιο της συζύγου του Γωγώς. Ρωτάνε να μάθουν τι έχει συμβεί. Ο «Λέντζος» έκλεισε! Ο άνθρωπος που ανακάλυψε τον φραπέ λύγισε από τα χρέη, νικήθηκε από την κρίση και αναγκάστηκε να βάλει λουκέτο.
 
Λίγα μέτρα μακριά από το κατάστημα, στο διαμέρισμα του πέμπτου ορόφου μιας παλιάς αθηναϊκής πολυκατοικίας, ο κυρ-Χρήστος μας υποδέχεται χαμογελαστός και έτοιμος να μας μιλήσει για τις αξέχαστες στιγμές που στιγμάτισαν τα σαράντα εννιά χρόνια λειτουργίας της καφετέριας που έμελε να αλλάξει για πάντα την καθημερινή συνήθεια ενός ολόκληρου λαού. 
 
Και αυτό συνέβη ένα ηλιόλουστο μεσημέρι του 1971. Οταν ο νεαρός τότε καφετζής εμπνεύστηκε μια αληθινά «μαγική συνταγή», ταίριαξε με μαεστρία τη δοσολογία καφέ και ζάχαρης, που -μέσω μιας σύντομης… διαδρομής στο μπλέντερ-κατέληξε σε ένα παχύρευστο μείγμα με μια ονειρεμένη γεύση. Aπό την πρώτη κιόλας γουλιά γίνεται πάθος και συνήθεια ζωής. Και το όνομα αυτού, καφέ φραπέ διά χειρός Λέντζου!
 
Στο πλευρό του η κυρία Γωγώ, σύντροφος στη ζωή και συνοδοιπόρος στις ευχάριστες αλλά και δύσκολες ώρες, όπως ακριβώς αυτές των τελευταίων ημερών. «Μην τον βλέπετε χαμογελαστό», μας λέει με σπασμένη φωνή την ώρα που προσπαθεί να κρύψει τη συγκίνησή της. «Υπάρχουν στιγμές που νοσταλγεί το παρελθόν και ξεσπάει σε κλάματα. Είναι άγιος άνθρωπος ο Χρήστος. Εχει βοηθήσει πολύ κόσμο. Δυστυχώς, όμως, προδόθηκε».
 
Λένε πως τα μάτια είναι ο καθρέφτης του ανθρώπου. Ο πόνος και το παράπονο κρύβονται δύσκολα. Στην περίπτωση του κυρ-Χρήστου το σοφό λαϊκό ρητό επιβεβαιώνεται απόλυτα. Ο «πατέρας του φραπέ» νιώθει υπερήφανος, αλλά και πικραμένος. Ανοίγει την καρδιά του και μας μιλάει από ψυχής.
 
«Αναγκάστηκα να κλείσω την καφετέρια γιατί είχα μπλέξει άσχημα με κάποια χρήματα που είχα δανειστεί παλιότερα. Ηταν περίπου δέκα εκατομμύρια δραχμές και τα είχα ζητήσει το 1995, όταν αγόρασα το μισό μαγαζί για 125 εκατομμύρια δραχμές. Αυτός ο δανεισμός μού κόστισε. Πήρα τα λεφτά με 5% τόκο τον μήνα. Πλήρωνα κάθε μήνα κανονικά, έδωσα ένα κάρο χρήματα και σήμερα είμαι χωρίς μαγαζί και χωρίς οικονομίες. Επεσα, βλέπεις, σε ανθρώπους που πάντα ζητούσαν κάτι περισσότερο. Ετσι, το χρέος μου συνεχώς αυξανόταν. 
 
Παράλληλα, δεχόμουν μεγάλο πόλεμο. Τους τελευταίους μήνες μου ανέβασαν το νοίκι στα 9.000 ευρώ. Την ίδια στιγμή, στο κατάστημά μου εργαζόντουσαν συνολικά οκτώ κορίτσια και τα έξοδα συντήρησης ήταν δυσβάσταχτα. Εφτασα να χρωστάω τρία μηνιάτικα. Λόγω της κρίσης και επειδή δεν μπορούσα να τα φέρω βόλτα, ζήτησα να μου δώσουν μια μικρή παράταση μέχρι τα τέλη Μαρτίου, αλλά δυστυχώς δεν δεχτήκανε. Ετσι, ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με τον δικαστικό κλητήρα».
 
Καθισμένος στην αγαπημένη του πολυθρόνα, ο κυρ-Χρήστος αναπολεί τις παλιές καλές μέρες, τότε που η κίνηση στην καφετέρια ξεκινούσε από τα ξημερώματα, την εποχή ο κόσμος κυκλοφορούσε με χρήμα και ο όρος «οικονομική κρίση» φάνταζε ξένος.
 
«Ολες αυτές τις μέρες που κάθομαι στο σπίτι νιώθω πολύ περίεργα. Δεν έχω διάθεση να βγω. Δε μου κάνει όρεξη να πάω βόλτα γιατί δεν θέλω να περάσω έξω από το μαγαζί και να το δω κλειστό μετά από σαράντα εννιά ολόκληρα χρόνια. 
 
Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα: περηφάνια για όσα έχω πετύχει, αλλά και θλίψη για το άδικο τέλος. Σήμερα είμαι 79 ετών, αλλά στο βάθος του μυαλού μου είναι μόνο ένα πράγμα: να ανοίξω ξανά την καφετέρια και να φτιάξω πάλι καφέ φραπέ για τους πελάτες και τους φίλους μου».
Το μυστικό που θα κρατήσει για πάντα
Τότε που πηγαίναμε στου Λέντζου για φραπέ…
Γεννημένος στην Ολυμπία, ο κυρ-Χρήστος ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία στα μέσα της δεκαετίας του ’50, όταν έπιασε την πρώτη του δουλειά στο ζαχαροπλαστείο «Παπασπύρου», στο Σύνταγμα. Εκεί άλλωστε γνώρισε και τη μοναδική σύντροφο της ζωής του, την κυρία Γωγώ, με την οποία είναι αχώριστοι μέχρι σήμερα. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, ο νεαρός τότε Λέντζος πήρε «μεταγραφή» στην «Αίγλη» του Ζαππείου, ενώ το 1964 άνοιξε το πρώτο του μαγαζί, την καφετέρια «Λέντζος». Ωστόσο επτά χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο κατάστημα της οδού Βρυάξιδος 2, όπου παρασκεύασε και τον πρώτο καφέ φραπέ.
 
«Το μυστικό του φραπέ “Λέντζος” δεν πρόκειται να το αποκαλύψω ποτέ. Θα σας πω όμως πώς ξεκίνησε η ιστορία και πώς δημιουργήθηκε ο αγαπημένος καφές των Ελλήνων», δηλώνει ο ίδιος και γυρίζει τον χρόνο πίσω. «Μέχρι το 1971 δεν υπήρχε πουθενά καφές φραπέ. Υπήρχαν όμως κάποιοι που έβαζαν τον καφέ και τη ζάχαρη σε ένα ποτήρι και στη συνέχεια ανακάτευαν έντονα με το καλαμάκι. Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια είχε γίνει λίγα χρόνια νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν όπως έπρεπε, γιατί ο καφετζής χτυπούσε ελαφρά τον καφέ με shaker και όταν τον σέρβιρε ήταν σαν νεράκι. Ενα μεσημέρι, που ήμουν μόνος πίσω από τον μπουφέ της καφετέριας, αποφάσισα να πειραματιστώ με τους καφέδες. Μετά από αρκετές δοκιμές και μπόλικες αποτυχημένες προσπάθειες, κατάφερα τελικά να φτιάξω αυτό που ήθελα. Πήρα το μπλέντερ, έριξα μέσα τέσσερις κουταλιές της σούπας καφέ, δύο φλιτζάνια ζάχαρη και ενάμιση ποτήρι νερό και αφού το χτύπησα πολύ καλά, βγήκε ο πρώτος καφές φραπέ!»
 
Το στέκι πολιτικών, καλλιτεχνών, δικαστικών, αλλά και στρατηγών
Παραδοσιακό στέκι για τους φίλους του καλού φραπέ, η καφετέρια «Λέντζος» υπήρξε σήμα κατατεθέν του Παγκρατίου, αλλά και σημείο συνάντησης πλήθος επωνύμων της κοσμικής Αθήνας, που συχνά-πυκνά επισκέπτονταν το μαγαζί ακόμη και με άλογα!
 
«Μια από τις επισκέψεις που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ ήταν αυτή του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, που είχε έρθει στην πρώτη μας καφετέρια πριν από την δικτατορία» αναφέρει η κυρία Γωγώ και συνεχίζει: «Θυμάμαι πως είχε φτάσει έξω από το μαγαζί ιππεύοντας ένα εντυπωσιακό λευκό άλογο με μια πολύ πλούσια χαίτη. Μαζί του ήταν και όλη η συνοδεία του, που τον ακολουθούσε καβάλα σε άλογα. Κατευθύνθηκαν προς το δασάκι που βρίσκεται ακριβώς απέναντι και αφού έδεσαν τα άλογα, ήρθαν στην καφετέρια. Είχαν παραγγείλει καφέ αλλά και πάστες, για τις οποίες το κατάστημά μας ήταν ξακουστό σε όλη την Αθήνα».
 
Ο κυρ-Χρήστος ακούει χαμογελαστός και συμπληρώνει: «Από το μαγαζί είχε περάσει κόσμος και κοσμάκης. Ενας από τους πιο τακτικούς πελάτες ήταν ο δικαστικός κ. Τζίφρας, αλλά και ένα σωρό εισαγγελείς που ερχόντουσαν μαζί του για να απολαύσουν τον καφέ τους. Οι ηθοποιοί και οι πολιτικοί που έχουν κάτσει στον “Λέντζο” είναι αναρίθμητοι. 

Ο Απόστολος Κακλαμάνης ήταν συχνός επισκέπτης, όπως και ο Μανώλης Αγγελόπουλος, που τραγουδούσε στο θεατράκι που υπήρχε απέναντι. Η Σοφία Βέμπο ερχόταν για καφέ μετά τις θεατρικές της παραστάσεις, ενώ η Αλίκη Βουγιουκλάκη και η Κατίνα Παξινού προτιμούσαν πάστες και παγωτό. Από εδώ είχαν περάσει και οι Κώστας Καστανάς, Γιώργος Πάντζας, αλλά και ο Αγγέλου, πρόεδρος βιομηχάνων και διευθυντής Εργατικής Κατοικίας, που είχε βοηθήσει πολλές σερβιτόρες να βγάλουν στεγαστικά δάνεια. Επίσης, φραπέ έχω σερβίρει και στην Ντόρα Μπακογιάννη και τη Λιάνα Κανέλλη, αλλά και σε πολλούς στρατιωτικούς -κυρίως στρατηγούς και πτέραρχους- που ερχόντουσαν για ουζάκι και μεζέ».


πηγή