BREAKING NEWS
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hobbies. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Hobbies. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Subbuteo. Η ανακάλυψη ενός βετεράνου πιλότου που άλλαξε τη διασκέδαση εκατομμυρίων νέων. Ποιες είναι οι συλλεκτικές εκδόσεις που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ

Subbuteo. Η ανακάλυψη ενός βετεράνου πιλότου που άλλαξε τη διασκέδαση εκατομμυρίων νέων. Ποιες είναι οι συλλεκτικές εκδόσεις που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ

1947. Ο βετεράνος της αγγλικής πολεμικής αεροπορίας Peter Adolph που είχε μεγάλη αγάπη για το ποδόσφαιρο, την ορνιθολογία και τα πτηνά, παρουσίαζε στην Υπηρεσία Ευρεσιτεχνίας ένα νέο επιτραπέζιο παιχνίδι.

Η ονομασία του ήταν The Hobby και προερχόταν από το αγαπημένο του αρπακτικό γεράκι (Hobby Hawk). Το παιχνίδι δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια μικρογραφία ποδοσφαίρου.

Η συσκευασία του ήταν ένα μικρό κουτί στο οποίο περιέχονταν δύο φύλλα από σκληρό χαρτόνι. Σε κάθε χαρτόνι υπήρχαν τυπωμένοι 20 μικροσκοπικοί παίκτες ποδοσφαίρου, που αποκόπτονταν εύκολα και αποτελούσαν τις δύο αντίπαλες ομάδες.

Τα χρώματα που φορούσαν οι πρώτες αντίπαλες ομάδες Subbuteo ήταν κόκκινες φανέλες – λευκά σορτσάκια και μπλε φανέλες – άσπρα σορτσάκια.

Αντίστοιχα υπήρχαν και 20 μικρές πλαστικές βάσεις από κουμπιά που σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει ο εφευρέτης όταν τα είδε στο παλτό της μητέρας του. Στις ειδικές εγκοπές τους έβαλε τους χάρτινους ποδοσφαιριστές.

Ένα από τα πρώτα κουτιά του Subbuteo
 Τα τέρματα ήταν συρμάτινα, τα δίχτυα χάρτινα και η μπάλα από πλαστικό. Όσο για τους τερματοφύλακες υπήρχαν δύο ορθογώνιες βάσεις με μεταλλικές ράβδους ώστε ο παίκτης να έχει το έλεγχό τους. Το μόνο που δεν υπήρχε μέσα στη συσκευασία ήταν το γήπεδο.

Ο κατασκευαστής συνιστούσε το παιχνίδι να παίζεται πάνω σε στρατιωτική κουβέρτα, που μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο υπήρχαν σε αφθονία.

Ο κάτοχος του Hobby θα έπρεπε πρώτα να τεντώσει καλά την κουβέρτα και στη συνέχεια να χαράξει πάνω της με κιμωλία τις γραμμές του γηπέδου. Τα «παικτάκια» γλιστρούσαν καλά στις κουβέρτες και με τα ανάλογα χτυπήματα του δείκτη, έκαναν ακόμη και καμπυλοειδείς κινήσεις.

Η υπηρεσία ευρεσιτεχνίας όμως, απέρριψε αρχικά το παιχνίδι επειδή θεωρούσε ότι η ονομασία του ήταν γενική και θα παραπλανούσε το αγοραστικό κοινό.

Έτσι ο Peter Adolph διάλεξε το όνομα Subbuteo που ήταν η λατινική ονομασία του γερακιού Hobby (Falco Subbuteo, γνωστό ως Eurasian Hobby) και εξασφάλισε το εμπορικό σήμα. Το Subbuteo κυκλοφόρησε στην αγορά το 1948 και κατασκευαζόταν στο προάστιο του Κεντ, όπου ζούσε ο Peter Adolph μαζί με τη μητέρα του.

Η επιτυχία του ήταν απροσδόκητα μεγάλη καθώς οι πωλήσεις αυξάνονταν καθημερινά. Έτσι, ο Adolph παράτησε την κανονική του δουλειά και αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στην παραγωγή και τη βελτίωση του νέου παιχνιδιού.

Την ίδια εποχή παρουσίασε ένα αντίστοιχο παιχνίδι με το ποδοσφαιρικό Subbuteo, το οποίο όμως αφορούσε στο κρίκετ.


Το 1950 οι παίκτες του Subbuteo δεν ήταν πλέον από σκληρό χαρτόνι αλλά από πλαστικό, παίρνοντας νέα μορφή.

Σταδιακά άλλαζαν και τα υλικά και για τα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού, όπως η μεταλλική ράβδος του τερματοφύλακα, οι σημαίες των κόρνερ, η μπάλα που κολλούσε στα δίχτυα όταν έμπαινε γκολ και άλλα.

Μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, η αρχική συσκευασία του παιχνιδιού άλλαξε ριζικά και πωλούνταν σε τρεις διαφορετικές εκδόσεις και τιμές. To Subbuteo επανασχεδιαζόταν συνεχώς και οι παίκτες μπορούσαν να αγοράζουν επίσης μινιατούρες διαιτητών, πίνακες σκορ, κλπ.

Τα Χριστούγεννα του 1960 ο Peter Adolph παρουσίασε την νέα τρισδιάστατη έκδοση του παιχνιδιού υπό την ονομασία Κλίμακα 00 ή Continental Range, που το έκανε παγκοσμίως γνωστό και μόνιμη επιθυμία των παιδιών, στα γράμματα που έστελναν στον Άγιο Βασίλη.

Οι βάσεις των ποδοσφαιριστών ήταν πλέον μεγαλύτερες από ένα κουμπί παλτού και αποτελούνταν από δύο μέρη. Στο εσωτερικό τοποθετούνταν και ένα μικρό μέταλλο για να δίνει βάρος στη μινιατούρα.

Οι εμφανίσεις ήταν κοντομάνικες με V στο λαιμό και ο πλαστικός παίκτης είχε μια κλίση στο σώμα του. Τότε οι διαθέσιμες ομάδες ήταν συνολικά 54, στις οποίες προστέθηκαν μερικές ακόμη από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966.

Το συγκεκριμένο σετ είναι πλέον δύσκολο να βρεθεί και για το λόγο αυτό είναι ιδιαίτερα υψηλής χρηματικής αξίας ως συλλεκτικό. Αν το έχετε στο μπατάρι να ξέρετε ότι μπορείτε να βγάλετε πολλά χρήματα.


Όλα αυτά μέχρι το 1967 οπότε ήρθε η νέα έκδοση της μινιατούρας που θεωρείται κλασική και έμεινε γνωστή ως «βαρέων βαρών» (heavyweight figure).

Οι εμφανίσεις των ποδοσφαιριστών είχαν περισσότερες λεπτομέρειες όπως τις μακρυμάνικες φανέλες με το στρογγυλό λαιμό ενώ τα χρώματα και τα σχέδια πλησίαζαν περισσότερο τις αυθεντικές στολές των συλλόγων.

Σχεδιαστής ήταν ο γλύπτης Charles Stadden ο οποίος πρόσθεσε και άλλα αξεσουάρ στο Subbuteo, όπως το κύπελλο του Μουντιάλ, εξέδρες με φιγούρες θεατών που παρακολουθούσαν τους αγώνες, προβολείς.

Η κίνηση αυτή του Peter Adolph «τελείωσε» τον ανταγωνισμό ειδικά με το αντίστοιχο παιχνίδι NewFooty που ήδη πωλούνταν από το 1929.

Ο δημιουργός του Subbuteo Peter Adolph


 Το 1970 έγινε το πρώτο διεθνές πρωτάθλημα Subbuteo σε ξενοδοχείο του Λονδίνου, στο οποίο συμμετείχαν παίκτες από Βέλγιο, Ιρλανδία, Γιβραλτάρ, Ολλανδία, Ισραήλ, Βόρεια Ιρλανδία, Σκωτία, Ελβετία, ΗΠΑ, Ουαλία και Δυτική Γερμανία που τελικά κατέκτησε το τρόπαιο.

Εκείνη τη χρονιά ο Peter Adolph που δεν μπορούσε πλέον να ανταποκριθεί στην παγκόσμια ζήτηση πούλησε το Subbuteo στην εταιρεία Waddington’s Games Inc για 250 χιλιάδες λίρες, ποσό τεράστιο για την εποχή.

Για ένα διάστημα παρέμεινε στην εταιρεία αλλά αποφάσισε να φύγει γιατί δεν μπορούσε να αντέξει την επιχειρηματική κουλτούρα. «Ήταν σαν να μου έκοβαν το ένα χέρι» δήλωνε χρόνια αργότερα.

Την επόμενη χρονιά το Subbuteo βραβεύτηκε στην Αγγλία ως παιχνίδι της χρονιάς.

Το 1974 που διεξήχθη το Παγκόσμιο Κύπελλο στην τότε Δυτική Γερμανία, η νέα εταιρεία έκανε άλλη μια σημαντική κίνηση για να προσελκύσει το ενδιαφέρον του αγοραστικού κοινού.

Κυκλοφόρησε την έκδοση «Munich World Series» που περιελάμβανε νέα αξεσουάρ όπως πίνακα σκορ, προβολείς, σημαίες κόρνερ και κέντρο, κέντρο τηλεοπτικών μεταδόσεων, νέου τύπου τέρματα, εθνικές ομάδες, κάμερες, κάμεραμαν, σπήκερ, διαιτητή και επόπτες, ball boys, φράχτη και πολλά άλλα.

Το κουτί του 1974 θεωρείται πλέον και αυτό συλλεκτικό.(Μήπως έχετε ένα στο μπατάρι;) Λίγο πριν από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 το Subbuteo , σταμάτησε πλέον να είναι χειροποίητο προϊόν ως προς τα χρώματα των εμφανίσεων.

Με ειδικά μηχανήματα η νέα εταιρεία έβαφε με ακρίβεια τις μινιατούρες στα πραγματικά χρώματα των ομάδων.

Για να γίνει αυτό όμως άλλαξε και το σχήμα των παικτών και γι΄αυτό παγκοσμίως η νέα «φουρνιά» ποδοσφαιριστών αποκαλείται μέχρι σήμερα και ως Ζόμπι.

Εκτός από το κουτί άλλαξε και η μονάδα παραγωγής που από το Κέντ μεταφέρθηκε στο Λιντς.

Μέχρι το 1982 περισσότεροι από επτά εκατομμύρια μικροί και μεγάλοι έπαιζαν το παιχνίδι σε 50 διαφορετικές χώρες. Στα χρόνια που ακολούθησαν το Subbuteo αναπτύχθηκε όσο λίγα παιχνίδια.

Παντού δημιουργούνταν ομάδες και πραγματοποιούνταν πρωταθλήματα σε τοπικό, εθνικό ή διεθνές επίπεδο.

Το Channel 4 που κατάλαβε την απήχησή του, κάλυψε τηλεοπτικά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Subbuteo που διεξήχθη στη Ρώμη, ενώ από το 1994 σε κάθε κουτί υπήρχαν πλέον και 3 μαύροι ποδοσφαιριστές σε κάθε ομάδα.

Στην Ελλάδα οι νέοι της εποχής έπαιζαν και αυτοί μανιωδώς το παιχνίδι και όποιος πιτσιρικάς διέθετε την κορυφαία τσόχα – γήπεδο Astropitch που πωλούνταν ξεχωριστά, θεωρούνταν ως ίνδαλμα για τους φίλους του.

Στον 7ο όροφο του Μινιόν συχνά πυκνά διοργανώνονταν πρωταθλήματα, όπου συνέρρεαν μικροί και μεγάλοι από όλα τα μέρη της Αθήνας ή της επαρχίας.

Μέχρι και σήμερα που το παιχνίδι πλέον σταμάτησε να παράγεται ελέω playstation, υπάρχουν ομάδες ή σύλλογοι Subbuteo σε πολλές περιοχές της Αθήνας.

Οι Έλληνες παίκτες παίρνουν μέρος σε διάφορες διοργανώσεις καταλαμβάνοντας πολλές πρώτες θέσεις.

Δείτε μερικά ωραία γκολ που σημειώθηκαν σε αγώνες Subbuteo...



via

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

Στον αέρα χιλιάδες κάτοχοι και χειριστές drones




Καθυστερεί η διάθεση εφαρμογής για smartphones, μέσω της οποίας είναι υποχρεωμένοι να υποβάλλουν σχέδια πτήσης
Του Παναγιώτη Μαρκίδη

Έναν μήνα μετά από την έναρξη εφαρμογής του κανονισμού της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) για τη χρήση drones στον ελληνικό εναέριο χώρο, η ειδική εφαρμογή για την υποβολή σχεδίων πτήσης, από όποιον θέλει να «πετάξει» σε ακτίνα μεγαλύτερη των 50 μέτρων, δεν έχει ακόμα διατεθεί στο κοινό. Η καθυστέρηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα οι κάτοχοι και χειριστές, αυτών των τηλεχειριζόμενων ιπτάμενων συσκευών, να είναι τυπικά εκτεθειμένοι απέναντι στις νέες διατάξεις.



Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, η σχετική εφαρμογή για smartphones και tablets, η οποία αναφέρεται στον κανονισμό που δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο, είναι μεν έτοιμη και έχει περάσει το στάδιο των δοκιμών, αλλά η διασύνδεση με τα συστήματα άλλων υπηρεσιών πάει πίσω τη διάθεσή της.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τον σχετικό κανονισμό της ΥΠΑ, από την 1η Ιανουαρίου είναι υποχρεωτική η τήρηση μητρώου εγγραφής όλων των drones και των χειριστών τους, εφόσον επιχειρούν πτήσεις εμβέλειας άνω των 50 μέτρων (εξαιρούνται δηλαδή τα mini drones). Παράλληλα προβλέπεται η υποβολή σχεδίων πτήσης μέσω εφαρμογής. Ακόμα, επιβάλλεται περιορισμός της ανύψωσης τους μέχρι τα 400 πόδια -περίπου 120 μέτρα, όταν βέβαια κάποια από τα εμπορικά διαθέσιμα drones μπορούν να φτάσουν σε ύψος 500 μέτρων.

Στον κανονισμό χρήσης των drones αναφέρεται: «Οι εκμεταλλευόμενοι, ιδιοκτήτες ή χειριστές των Συστημάτων μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣμηΕΑ), των οποίων η πτήση διεξάγεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 50 μέτρων από τον χειριστή, απαιτείται να υποβάλλουν αίτηση εγγραφής στο ειδικό μητρώο ή το νηολόγιο της ΥΠΑ, ή να διαβιβάσουν το πιστοποιητικό καταχώρησης στο μητρώο ή το νηολόγιο αντίστοιχης υπηρεσίας του εξωτερικού́. Η αίτηση υποβάλλεται ηλεκτρονικά́ με φόρμα εγγραφής που θα παρέχεται από το ιστολόγιο της ΥΠΑ (www.ypa.gr)».

Όπως μεταξύ πολλών άλλων διευκρινίζεται, ο χειριστής είναι υπεύθυνος για την ασφαλή λειτουργία και την ασφαλή απόσταση του drone από́ ανθρώπους και κινητά/ακίνητα στοιχεία περιουσίας στο έδαφος ή τη θάλασσα. Οι χειριστές των drones που χρησιμοποιούνται για μη επαγγελματικούς σκοπούς θα εξασφαλίζουν ότι δεν θα ίπτανται πάνω από ανθρώπους. Ακόμα, απαγορεύεται γενικά η πτήση τους επάνω από́ συγκεντρώσεις προσώπων. Εξαιρούνται τα drones και οι χειριστές τους όταν διαθέτουν άδεια επαγγελματικής χρήσης με καταχώρηση για πτήσεις επάνω από́ συγκεντρώσεις και η πτητική́ ασφάλεια συμπληρώνεται με μηχανισμούς ασφαλείας (αλεξίπτωτα, μικρό βάρος σώματος με αφρώδες υλικό́ κ.α).

Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε και ο κανονισμός που ρυθμίζει τις διαδικασίες αδειοδότησης εκπαιδευτικών κέντρων και χειριστών drones. Προκειμένου να πάρει τη σχετική άδεια ένας υποψήφιος επαγγελματίας χειριστής πρέπει να ολοκληρώσει πρόγραμμα θεωρητικής  και πρακτικής εκπαίδευσης σε αδειοδοτημένο εκπαιδευτικό κέντρο. Επίσης, θα πρέπει να πετύχει στις θεωρητικές εξετάσεις της ΥΠΑ και σε πρακτική εξέταση ενώπιον πιστοποιημένου εξεταστή. Με παρόμοιες  διαδικασίες αδειοδοτούνται τόσο οι εκπαιδευτές, όσο και οι εξεταστές ΣμηΕΑ.

Οι προϋποθέσεις για την απόκτηση άδειας χειριστή είναι: Η συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας, ικανοποιητικό επίπεδο θεωρητικών γνώσεων σε θέματα πολιτικής αεροπορίας, πιστοποιητικό υγείας σε ισχύ, πρακτική εξέταση που να περιλαμβάνει την επιτυχή εκτέλεση μέχρι και τεσσάρων απογειώσεων/προσγειώσεων ΣμηΕΑ ενώπιον πιστοποιημένου εξεταστή χειριστών, πολύ καλή γνώση αγγλικής γλώσσας.

Η άδεια χειριστή ΣμηΕΑ μπορεί να ανασταλεί ή να ανακληθεί, όταν ο κάτοχος δεν κατέχει πιστοποιητικό υγείας και βεβαίωση αγγλικών σε ισχύ (στις κατηγορίες που απαιτείται). Επίσης, όταν ο κάτοχος εμπλακεί σε ατύχημα ως χειριστής ή μετά από αιτιολογημένη απόφαση του διοικητή της ΥΠΑ. Η άδεια ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. Για την ανανέωση της απαιτείται ο χειριστής τα τελευταία τρία χρόνια να έχει πραγματοποιήσει τουλάχιστον δέκα ώρες πτήσης με drone.

Πάντως, όπως παραδέχονται και στελέχη της ΥΠΑ, ο έλεγχος εφαρμογής όλων όσων προβλέπονται στους σχετικούς κανονισμούς είναι εξαιρετικά δύσκολος, δεδομένων των μεγάλων πτητικών δυνατότητων που έχουν εμπορικά διαθέσιμα drones, κόστους ακόμα και λίγων εκατοντάδων ευρώ.

Ωστόσο, είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρχει ένα πλαίσιο, ώστε όλοι να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους. Παράλληλα, τονίζουν πως πρέπει να εξασφαλιστεί ένα υψηλό επίπεδο ασφαλείας των πτήσεων, καθώς η χρήση και για επαγγελματικούς σκοπούς αυξάνεται ραγδαία.



via

Οι όροι και οι προϋποθέσεις για τις πτήσεις drones


Οι όροι και οι προϋποθέσεις για τις πτήσεις drones
Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο κανονισμός της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας που ρυθμίζει τις διαδικασίες αδειοδότησης Εκπαιδευτικών Κέντρων και χειριστών ΣμηΕΑ, γνωστά ως drones.
Με το νέο κανονισμό καθορίζονται οι όροι και προϋποθέσεις για την απόκτηση άδειας drones, καθώς και της ειδικότητας εκπαιδευτή χειριστών. Ειδικότερα στοχεύει να ρυθμίσει περαιτέρω, κατ΄ εφαρμογή του Κανονισμού του πλαισίου πτήσεων ΣμηΕΑ (ΦΕΚ/Β/3152/30-9-2016), την ευρεία χρήση των ΣμηΕΑ στη χώρα μας προκειμένου να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο ασφαλείας πτήσεων, λαμβάνοντας υπόψη ότι αυξάνεται ραγδαία η χρήση των ΣμηΕΑ για επαγγελματικούς σκοπούς.


Οι χειριστές που κάνουν επαγγελματική χρήση ενός ΣμηΕΑ, πρέπει να είναι κάτοχοι άδειας χειριστή ΣμηΕΑ συγκεκριμένης κατηγορίας, (ανάλογα τη μέγιστη μάζα απογείωσης - οι άδειες χωρίζονται σε 5 κατηγορίες) που χορηγείται από την ΥΠΑ.

Προκειμένου να αδειοδοτηθεί ένας υποψήφιος, επαγγελματίας χειριστής ΣμηΕΑ, πρέπει να ολοκληρώσει πρόγραμμα θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης σε αδειοδοτημένο Εκπαιδευτικό Κέντρο ΣμηΕΑ, καθώς και να πετύχει στις θεωρητικές εξετάσεις της ΥΠΑ και σε πρακτική εξέταση ενώπιον πιστοποιημένου εξεταστή. Με παρόμοιες διαδικασίες, αδειοδοτούνται τόσο οι εκπαιδευτές όσο και οι εξεταστές ΣμηΕΑ.

Τα Εκπαιδευτικά Κέντρα ΣμηΕΑ λαμβάνουν άδεια λειτουργίας από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, εφόσον ικανοποιούν τις προϋποθέσεις που τίθενται στον εν λόγω κανονισμό. Ακολουθώντας τις υψηλές προδιαγραφές και υιοθετώντας τις αρχές που έχουν τεθεί από ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς, τα Εκπαιδευτικά Κέντρα ΣμηΕΑ πρέπει να διαθέτουν σύγχρονες εγκαταστάσεις, οπτικοακουστικά μέσα και ΣμηΕΑ που κατέχουν τα απαραίτητα πιστοποιητικά της κατηγορίας τους.

Κοινός στόχος όλων είναι η παροχή υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικών προγραμμάτων ΣμηΕΑ πιστοποιημένων από την ΥΠΑ που μπορούν να παρακολουθήσουν οι υποψήφιοι χειριστές ΣμηΕΑ.
Ο νέος κανονισμός θεσμοθετεί το πλαίσιο της επαγγελματικής χρήσης των ΣμηΕΑ στη χώρα μας, εξασφαλίζοντας την επαγγελματική δραστηριότητα των χειριστών τους, αλλά παράλληλα ενισχύει την ασφάλεια πτήσεων των ΣμηΕΑ που αποτελεί θέμα πρωτίστης σημασίας για την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.


via

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2016

Η Ώρα Των Πειρατών - Η μοναδική ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα σχετικά με την Αεροσφαίριση (Αirsoft)

Η Ώρα Των Πειρατών - Η μοναδική ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα σχετικά  με την Αεροσφαίριση (Αirsoft)


Η μοναδική ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα σχετικά με την Αεροσφαίριση (airsoft).
 Μάθετε τα πάντα για την αεροφαίριση με τους Θάνο και Αποστόλη στα μικρόφωνα
και με πολλούς καλεσμένους απο τον χώρο του αθλήματος!
Κάθε δεύτερη Τετάρτη 19:00-21:00

Στους παρακάτω συνδέσμους μπορείτε να ακούσετε την εκπομπή " Η Ώρα Των Πειρατών "
είτε ζωντανά (κάθε δέυτερη Τετάρτη)
εδώ: bbr Webzine & Radio - Chat
είτε ηχογραφημένη εδώ:Mixcloud
κι εδώ: yourlisten

Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε την 4η εκπομπή

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Η Ώρα Των Πειρατών - Η Αεροσφαίριση (Airsoft) απέκτησε την δική της ιντερνετική εκπομπή

 Η Αεροσφαίριση (airsoft) απέκτησε την δική της ιντερνετική εκπομπή. 


 "Η Ώρα Των Πειρατών", η μοναδική ραδιοφωνική εκπομπή στην Ελλάδα σχετικά με την Αεροσφαίριση (airsoft). 


Η εκπομπή μεταδίδεται κάθε δεύτερη Τετάρτη μέσω του διαδικτυακού ραδιοφώνου του  
bbr webzine & radio απο το στούντιο του alt-tab


Μάθετε τα πάντα για την αεροφαίριση
με τους Θάνο και Αποστόλη στα μικρόφωνα σε συνεργασία με τα 
Airsoft Hellas  και  Aerosfairisi.Gr
και πολλούς καλεσμένους του χώρου απο όλη την Ελλάδα!


Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Πόλο με αυτοκίνητα: Ακόμη μια "διασκέδαση" των αρχών του 20ου αιώνα

1928, σύγκρουση δυο αυτοκινήτων σε αγώνα "auto polo" στο Fort Myers της Φλόριντα

Όταν στην Ελλάδα ακούμε για το άθλημα πόλο, αμέσως στο μυαλό μας έρχεται η υδατοσφαίριση. Υπάρχει όμως και το πόλο με άλογα, το έφιππο πόλο, όπως λέγεται.

Αν σκεφτεί κανείς ότι τα πρώτα αυτοκίνητα θεωρήθηκαν αντικαταστάτες των αλόγων, αργά ή γρήγορα θα εφευρίσκονταν και το... "πόλο με αυτοκίνητα".



1910, αγώνας στο Coney Island, Νέα Υόρκη

Μερίδιο σ' αυτό το παράξενο άθλημα (;) έχει ο Joshua Crane, Jr. του Dedham Polo Club στην Βοστόνη. Ο Crane ήταν ο πρώτος που απέδειξε τη βιωσιμότητα του αθλήματος το 1902, αποδεικνύοντας την ικανότητά του κραδαίνοντας ένα "Mallet", το μπαστούνι από μπαμπού του έφιππου πόλο, και ελέγχοντας το αυτοκίνητό του ταυτόχρονα.

Θα έπρεπε όμως να περάσει ακόμη μια δεκαετία πριν το πόλο με αυτοκίνητα γίνει δημοφιλές. Τον Ιούλιο του 1912 ένας αντιπρόσωπος της Ford από το Κάνσας προέβη σε έναν αγώνα πόλο με αυτοκίνητα -αντίπαλοι ήταν οι "Gray Ghosts" και οι "Red Devils- σε ένα χωράφι με τριφύλλι ως προωθητικό κόλπο. Συμμετείχαν χιλιάδες θεατές.


Κάθε ομάδα είχε δύο αυτοκίνητα. Ένας ήταν ο οδηγός και ένας άλλος κρεμόταν από τα μαρσπιέ με ένα σφυρί, αιωρώντας μια μπάλα στο μέγεθος αυτής του μπάσκετ. Ένας χειρουργός ήταν στο γήπεδο για να παρακολουθεί τους τυχόν τραυματισμένους παίκτες.

Το άθλημα απέκτησε οπαδούς τα επόμενα χρόνια και διεξάγονταν τακτικά αγώνες στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο και άλλες πόλεις των ΗΠΑ.

1920, ένας οδηγός πέφτει πάνω στον αντίπαλό του σε κάποιον αγώνα στην Βόρεια Καρολίνα

Κοψίματα, μώλωπες, σπασμένα κόκαλα και περιστασιακοί θάνατοι ήταν τα αποτελέσματα των συγκρούσεων μεταξύ των αυτοκινήτων. Αλλά δεν ήταν ο κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή που τελικά οδήγησε στην παρακμή του αθλήματος.

1922, Αμερικανοί και Καναδοί σε αγώνα στο Λος Άντζελες

Όπως προέβλεψε η Paterson Daily Press στην πρώτη επίδειξη του Crane το 1902, ήταν το κόστος για τη συνεχή αντικατάσταση των οχημάτων που οδήγησε τους αθλητές να το εγκαταλείψουν μέχρι τα τέλη του 1920.

11 Οκτωβρίου 1956, Αγώνας στο Vincennes της Γαλλίας με αυτοκίνητα της Renault και ρακέτες σε στυλ λακρός:




πηγή

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.


Το airsoft ή αλλιώς αεροσφαίριση, είναι ένα παιχνίδι προσομοίωσης μάχης, το οποίο είναι το πιο διαδεδομένο του είδους σε όλο τον κόσμο.

Ο "Τυραννόσαυρος" σας εξασφάλισε φωτογραφικό υλικό απο το πρώτο φθινοπωρινό παιχνίδι, με την ονομασία "Red Code", που διεξήχθη στις 6 Σεπτεμβρίου στο πεδίο της Αμυγδαλέζας.

06/09/2015 Αμυγδαλέζα (Red Code)

Photoshooting: John Vlahidis. 

[Περισσότερο φωτογραφικό υλικό μπορείτε να δείτε 
στο site του φωτογράφου Airsoft-Greece]

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.



Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.


Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.




Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.


Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.



Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.











Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.



Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.

Airsoft (Αεροσφαίριση) - Ένα συναρπαστικό παιχνίδι προσομοίωσης μάχης.


 
Back To Top
Copyright © 2015 Τυραννόσαυρος. ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ | Sitemap | Designed By Lady Temptress